Kościół pw. Świętego Andrzeja Apostoła

Gotycki kościół z przełomu XIV i XV wieku, pierwotnie należący do klasztoru franciszkanów konwentualnych, odbudowany na przełomie XVI i XVII wieku w stylu postgotyku i przekazany bernardynom. Świątynia ma bogatą historię; wzniesiono ją w kilku etapach od końca XIV wieku, a jej prezbiterium opiera się na murach obronnych miasta. Po spaleniu podczas wojny głodowej w 1414 roku została odbudowana i rozbudowana w pierwszej połowie XV wieku. Pod koniec XVI wieku kardynał Andrzej Batory dokonał gruntownej restauracji, a biskup Szymon Rudnicki konsekrował świątynię w 1610 roku. W czasach saskich, szczególnie w drugiej połowie XVIII wieku, dokonano istotnych zmian architektonicznych — Jan Chrystian Schmidt wzniósł ołtarz główny i pięć ołtarzy bocznych, a jego syn Christian Bernard Schmidt wykonał ambonę w 1766 roku. Po kasacie klasztoru w 1833 roku kościół pozostał w posiadaniu katolików. Po 1982 roku franciszkanie odzyskali świątynię, prowadząc od 2018 roku prace konserwatorskie obejmujące elewacje, dach i wnętrze.