Cerkiew pw. Świętego Mikołaja

Prawosławna cerkiew parafialna wzniesiona w latach 1894–1897 z czerwonej cegły na terenie carskich dóbr Puszczy Białowieskiej, fundowana przez cara Aleksandra III, który osobiście nadzorował budowę. Konsekrowana w 1895, uchodziła za najpiękniejszą świątynię guberni grodzieńskiej. Dwukopułowa budowla zwieńczona jest kopułami — jedną na dzwonnicę — i wyposażona w unikalny ikonostas z chińskiej porcelany sprowadzony z Petersburga. Podczas bombardowania 1 września 1939 doznała znacznych zniszczeń, jednak została odrestaurowana w 1943. Po wojnie, szczególnie w latach 90. i 2010., przeprowadzono kompleksowe prace remontowo-konserwatorskie. Wpisana do rejestru zabytków w 1969, cerkiew łączy bogatą historię związaną z carską rezydencją i tragediami II wojny światowej. Przy parafii działają dwa zespoły chóralne kontynuujące średniowieczne tradycje śpiewu cerkiewnego.