Cerkiew pw. Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy

Drewniana, zrębowa cerkiew prawosławna w Bielsku Podlaskim, wzniesiona w XVII wieku lub podczas generalnego remontu w 1774, najstarsza drewniana świątynia w mieście. Budowla na planie wydłużonego prostokąta z zamkniętym prezbiterium, trójnawowa z frontalną wieżą i oddzielnie stojącą dzwonnicą konstrukcji zrębowej. Historia miejsca sięga czasów księcia włodzimierskiego Włodzimierza Wasylkowicza (przed 1289), który przekazał dary dla odbudowanej cerkwi; druga świątynia pod tym wezwaniem została ufundowana przez księżną Wassę w II połowie XV wieku. Po przeniesieniu na dzisiejszą lokalizację w 1562 pełniła funkcje świątyni unickiej (od 1596), następnie prawosławnej (od 1839). Remontowana wielokrotnie — w 1944, 1968 i 2001–2006; od 1951 pełni funkcję drugiej katedry biskupiej diecezji warszawsko-bielskiej. We wnętrzu znajduje się uważana za cudowną Bielska Ikona Matki Bożej. Wpisana do rejestru zabytków w 1966.