Kościół pw. Świętej Barbary

Zabytkowy drewniany kościół parafialny w Bielsku-Białej (dzielnicy Mikuszowice Krakowskie), wzniesiony w 1690 z drewna modrzewiowego przez cieślę Piotra Piotrowskiego w stylu śląsko-małopolskim, poświęcony w 1692. Typowy przykład wiejskiego budownictwa sakralnego epoki — budowla o konstrukcji zrębowo-słupowej składa się z prawie kwadratowej nawy, sześciobocznego prezbiterium i zakrystii, nakryta stromym dwuczęściowym dachem gontowym. Drewniana wieża pochodzi z 1851, a jej hełm dobudowano w 1870. Wnętrze wyróżnia się bogatą barokową polichromią wykonaną przez Johanna Mentila z Bielska w 1723, przedstawiającą osiem scen z legendy św. Barbary oraz inne wizerunki świętych, opatrzone łacińskimi i polskimi podpisami. Ołtarz główny z XVIII wieku zawiera kopię gotyckiego tryptyku ołtarzowego z około 1470 (oryginał znajduje się w Muzeum Narodowym w Krakowie). Boczne ołtarze barokowe zawierają gotycką figurę Matki Boskiej z Dzieciątkiem z około 1430 oraz obraz św. Barbary z przełomu XVII i XVIII wieku. Kościół znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.