Kościół pw. Świętego Walentego w Bieruniu Starym

Drewniany kościół o konstrukcji wieńcowej, powstały najprawdopodobniej w latach 1623–1626, reprezentujący charakterystyczną górnośląską architekturę drewnianą; pierwsza historyczna wzmianka pochodzi z 1628. W latach 1677–1680 czasowo zastępował spalony kościół parafialny św. Bartłomieja, okres, w którym znacznie rozkwitł kult św. Walentego. Gruntowny remont przeprowadzono w 1725, następny w 1942. Uznany za zabytek w 1929, wpisany do Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego. Po pożarach w 1971 i 1972 całkowicie odbudowany do 1984. Od 2015 podniesiony do godności sanktuarium św. Walentego, posiadającego autentyczne relikwie tego świętego od 1961. Tradycyjnie wiąże się z ochroną przed zarazą i chorami umysłowymi; kult sięga średniowiecza, odpust św. Walentego przyciąga pielgrzymów od XVIII wieku.