Kościół pw. Świętego Jerzego

Zabytkowy kościół wpisany do państwowej ewidencji zabytków (1957), wzniesiony w latach 1790–1793 jako cerkiew unicka dla wiernych obrządku greckokatolickiego, konsekrowany w 1798. Budowla murowana z cegły, zbudowana na planie krzyża łacińskiego z trzynawowym wnętrzem o układzie bazylikowym, nakryta sklepieniem kolebkowym. Wieża umieszczona centralnie nad kruchtą. We wnętrzu trzy neobarokowe ołtarze drewniane, obrazy, malowidła biblijne na ścianach oraz malowidła prezbiterium nawiązujące do wojny polsko-bolszewickiej (odkryte na nowo w 2015), piszczałkowe organy na chórze. Podziemia zawierają krypty i kaplicę św. Andrzeja Boboli. Świątynia przeszła wielowiekową transformację — funkcjonowała jako cerkiew unicka (do 1875), cerkiew prawosławna (1875–1916, 1940–1945) i kościół katolicki (od 1919). W latach 1987–1989 dobudowano boczne nawy, znacznie powiększając budynek. Otoczenie stanowi teren dawnego cmentarza, w pobliżu drewniany krzyż z 1841.