Kościół pw. Świętej Marii Magdaleny

Sanktuarium franciszkańskie w Biłgoraju, którego historia sięga objawień św. Marii Magdaleny w 1603 i 1615 roku. Zespół klasztorny, wielokrotnie niszczony (przez Kozaków w 1648, Szwedów w 1655, pożary w 1702 i 1794), ostatecznie odbudowany w XVIII i XX wieku. Kościół w stylu eklektycznym, nawiązujący do renesansu polskiego, wzniesiono w latach 1921–1928 jako wotum za zwycięstwo w wojnie polsko-rosyjskiej 1920 roku; konsekrowany w 1932. Największa świątynia w mieście zawiera XVII-wieczny obraz św. Marii Magdaleny w ołtarzu głównym, obrazy z XVII i XVIII wieku (św. Antoniego, Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej, św. Franciszka, św. Floriana, św. Mikołaja) oraz XVIII-wieczną chrzcielnicę i barokowe krucyfiksy. Zespół obejmuje także klasztor z XVIII wieku, kaplicę z 1794 roku z barokowym ołtarzem i cudownym źródłem, dzwonnicę XVIII-wieczną z rokokową rzeźbą oraz odkryte tunele podziemne. Sanktuarium pozostaje celem licznych pielgrzymek.