Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Kościół pw. Trójcy Przenajświętszej i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biłgoraju, wpisany do państwowej ewidencji zabytków jako zabytek architektury późnobarokowej. Obecny murowany kościół wzniesiono w latach 1732–1755 na miejscu wcześniejszego zboru protestanckiego i drewnianego kościoła katolickiego. Budowla na planie krzyża łacińskiego z cegły pokrytej tynkiem posiada dwie jednakowe wieże na fasadzie. Wnętrze utrzymane w stylu późnobarokowym ma układ jednonawowy z emporą organową nad wejściem. Wyposażenie obejmuje trzy drewniane złocone ołtarze — główny z obrazami Wniebowzięcia i Trójcy Przenajświętszej oraz dwa boczne, metalowy krucyfiks z XIX wieku i kamienną chrzcielnicę z 1828 roku. Pod świątynią znajdują się niedostępne krypty grobowe, w tym pochowanych proboszcza Jana Kantego Mroczkowskiego (1717–1764) i szambelana króla Stanisława II Augusta. Kościół poniósł niemal całkowite zniszczenie podczas pożaru we wrześniu 1939, następnie odbudowano go w okresie powojennym, wiernie rekonstruując zniszczone elementy wyposażenia.