Kościół parafialny pw. Świętej Trójcy

Kościół o bogatej historii architektonicznej, wzniesiony pierwotnie w stylu romańskim w połowie XIII wieku przez księcia Konrada II jako wotum za ocalenie z niewoli tatarskiej, następnie przebudowywany w stylach gotyckim, renesansowym i barokowym przez wieki XVI–XVII. Trójnawowa, orientowana budowla murowana z cegły w wątku wendyjskim zachowuje w swych murach pozostałości romańskiego kościoła. We wnętrzu znajduje się bogato rzeźbiony czarno-złoty ołtarz główny z XVI wieku, sześć ołtarzy łącznie, posągi męczenników, historyczne obrazy Matki Boskiej i św. Antoniego, portret księcia Konrada II oraz epitafia zmarłych. Kościół wyróżniają cenne organy i wyjątkowa akustyka. W XVIII wieku przy świątyni wzniesiono barokową dzwonnicę. W 2019 roku odkopano pozostałości XIII-wiecznego romańskiego klasztoru Kanoników Regularnych.