Kościół pw. Pocieszenia Najświętszej Maryi Panny

Sanktuarium w Borku Wielkopolskim, uznawane za miejsce objawień i uzdrowień, którego historia sięga XIV wieku. Pierwszy drewniany kościół powstał w 1390–1393 i zawierał obraz Matki Boskiej Pocieszenia autorstwa nieznanego artysty. Według tradycji od czasów cudownego uzdrowienia niewidomego w XV wieku przybywają tu tłumy pielgrzymów; ruch pielgrzymkowy trwa nieprzerwanie od 1662 roku. Obecna, murowana świątynia wzniesiona w latach 1635–1655 pod nadzorem włoskiego architekta Albina Fontany została konsekrowana w 1657. Trzynawowa, barokowa budowla z wysoką wieżą od zachodu posiada bogatą sztukaterię ścian i sklepienia, liczne epitafia i wyposażenie z okresu baroku i rokoka. Nawa poprzeczna z kaplicami pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku. W ołtarzu głównym znajduje się ceniony obraz Madonny z Dzieciątkiem z połowy XVI wieku, koronowany w 1931 przez Prymasów Polski. Kaplica północna zawiera dwie późnogotyckie rzeźby, w tym Pietę