Kaplica klasztorna

Artykuł dotyczy historii i życia zakonnego karmelitanek bosych, żeńskiej gałęzi zakonu karmelitów bosych, powstałej w wyniku reformy św. Teresy z Ávili w XVI wieku. Zakon powrócił do pierwotnej ascezy — życia w ubóstwie, milczeniu, surowym poście i kontemplacji. Karmelitanki pojawiły się w Polsce w 1612 roku, sprowadzone z Flandrii do Krakowa; w 1725 powstał klasztor na Wesołej, jedyny przetrwały przez wszystkie okresy historyczne. Obejmowały posłuszeństwo, izolację od świata, milczenie na całą dobę, koncentrację na modlitwie, a patronami ich duchowości zakonnej byli Jezus Chrystus i Maryja. Na świecie funkcjonuje obecnie ok. 13 tysięcy karmelitanek bosych w 81 krajach, w Polsce zaś 29 klasztorów. Artykuł nie dotyczy konkretnego budynku ani kaplicy klasztornej — jego zawartość jest ogólną historią i charakterystyką zakonu oraz socjologii życia zakonnego.