Kościół pw. św. Mikołaja

Ewangelicko-augsburski kościół filialny, orientowany, o bazylikowym układzie trójnawowym z prosto zamkniętym prezbiterium i wolnostojącą czworokątną wieżą. Najstarsza wzmianka pochodzi z 1283 roku, gdy istniała tu drewniana świątynia; obecny murowany kościół powstał pod koniec XIV wieku. Przejęty przez protestantów w 1556 roku, przetrwał kolejne zmiany wyznaniowe. W latach 1886–1888 poddano go regotycyzacji, wówczas powstała większość wyposażenia w stylu neogotyckim: ołtarz główny, ambona z baldachimem, stalle z bogatą dekoracją snycerską, ławki i inne elementy. Cenne prace sztuki starszego pochodzenia obejmują drewniany gotycki krucyfiks z 1530 roku ze Szkoły Krakowskiej, renesansowy obraz wotywny Albrechta Opali oraz obrazy Tobiasza Fendta. Pod kościołem znajdują się krypty grobowe księcia Maksymiliana Emanuela Wirtemberskiego oraz innych osobistości z XVI–XVIII wieku. Wnętrze tynkowane i malowane, prezbiterium ozdobione polichromią.