Kościół pw. św. Jana Apostoła i Ewangelisty

Neogotycki kościół trójnawowy o układzie bazylikowym, wzniesiony w Starym Fordonie w latach 1878–1879 z czerwonej klinkierowej cegły. Pierwotnie świątynia ewangelicko-unijna, poświęcona w 1879 roku, wyposażona m.in. w organy Wilhelma Sauera z Frankfurtu oraz brązowe dzwony. Wieża i zakrystia dobudowane prawdopodobnie w pierwszej dekadzie XX wieku. Po II wojnie światowej przez kilkadziesiąt lat pełniła funkcje magazynów, a w latach 70. była przeznaczona do rozbiórki. Oficjalnie przekazana parafii św. Mikołaja w 1983 roku i poddana kapitalnemu remontowi w latach 1983–1985. Ponownie poświęcona w 1985, a w 1990 erygowana została parafia pod wezwaniem św. Jana Apostoła i Ewangelisty. We wnętrzu zachowały się potężne empory charakterystyczne dla kościołów ewangelickich; w latach 90. XX wieku wykonano współczesne umeblowanie i wystrój, a obrazy stacji Drogi Krzyżowej oraz ikonografię autorstwa Władysława Burchardta.