Kościół Zbawiciela

Neogotyckий kościół parafii ewangelicko-augsburskiej w Bydgoszczy, wzniesiony w latach 1896–1897 według projektu berlińskiego architekta Heinricha Seelinga. Jednonawowa, ceglana budowla na planie krzyża reprezentuje kodyfikowany typ niemieckiego kościoła jednowieżowego, łączący prostotę z monumentalnością. Wysoka wieża zwieńczona (wg projektu powojennego Jana Kossowskiego) niskim dwuspadowym daszkiem i ozdobną neobarokową sygnaturką, elewacje ożywione jasno tynkowanymi blendami, średniowieczny charakter nadają szkarpy, szczytowe zwieńczenia i charakterystyczne dla gotyku angielskiego pięciodzielne okna z maswerkami. Wnętrze nakryte drewnianym pozornym sklepieniem beczkowym wspartym na betonowych łukach, wypełnione emporami; drewniane elementy pokryte polichromią o motywach roślinnych i geometrycznych. Wyposażenie obejmuje witraż z wyobrażeniem Chrystusa i czterech ewangelistów oraz organy Wilhelma Sauera z 1897 roku (przebudowane w 1941, remontowane generalnie w 2014). Na elewacji nad wejściem znajduje się kolorowa mozaika z wyobrażeniem Dobrego Pasterza. Przed świątynią ustawiono figurę Chrystusa, kopię dzieła Thorvaldsena.