Kościół pw. Świętego Jana Chrzciciela i Świętego Jana Ewangelisty

Gotycki kościół ceglany, jednonawowy, czteroprzęsłowy, należący do zespołu klasztornego założonego ok. 1266 roku przez cysterki, a następnie zajętego przez benedyktynki i od 1821 roku przez Siostry Miłosierdzia. Budowę części dolnej przeprowadzono ok. 1310–1320, części górnej ok. 1330–1340; wznosi się od zachodu wysoki szczyt z wieżyczką z początków XVII wieku. Wnętrze kryte sklepieniem gwiaździstym, z obszerną emporą zakonną. W 1595 roku dobudowano dwie kaplice: grobową od północy i św. Michała od południa. Wyposażenie obejmuje rzadkie średniowieczne malowidła ścienne z cyklem Pieśni nad pieśniami na emporze (połowa XIV w.), figurę Ukrzyżowanego ze schyłku XIV wieku, manierystyczne stalle z 1595 roku, intarsjowaną ambonę (1596–1597), organy z XVII wieku oraz liczne ołtarze barokowe XVIII wieku. Wśród najstarszych zabytków znajduje się płyta nagrobna z 1275 roku przywieziona z Flandrii.