Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny i Świętego Jana Chrzciciela

Monumentalna gotycka hala kościelna z trzema nawami, wzniesiona w latach 1389–1407 z ciosów granitowych i rozbudowana w XV wieku przez Henryka Brunsberga, uznawana za jeden z największych gotyckich kościołów w Polsce. Sześcioprzęsłowa, beztranseptowa kompozycja zamknięta od wschodu poligonalnym chórem z obejściem, z wciągniętymi do wnętrza przyporami otwierającymi się w przyziemiu na kaplice, wyższymi partiami pokrytymi emporą. Nawy boczne i kaplice zawierają czterodzielne sklepienia krzyżowo-żebrowe, podczas gdy nawa główna i empory mariackie wyposażone są w sklepienia gwiaździste. Z zewnątrz budowla ozdobiona glazurowaną cegłą, poprzedzona neogotycką wieżą o wysokości 102,6 metra z lat 1859–1861. Po pożarze z 1945 roku kościół pozostawał ruiną przez dziesiątki lat; od lat 90. XX wieku prowadzono stopniową odbudowę — najpierw przykrycie dachem korpusu nawowego (1994–1997), następnie kompleksowy remont wieży (1998–2009) z odtworzeniem zwieńczenia iglicy, a od 2012 roku wymianę pokrycia dachowego.