Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Cieszynie

Zabytkowy zespół klasztorny bonifratrów w Cieszynie, założony w 1696 przez marszałka ziemskiego Księstwa Cieszyńskiego Adama Borka. Kościół wzniesiono w latach 1697–1714 według projektu Michała Kleina z Nysy i budowniczego Ojca Klemensa Mentzela, przebudowano w 1788 roku przez Józefa Drachnego. Reprezentuje architekturę klasycystyczną na planie prostokąta z prezbiterium i jedną nawą. Wnętrze zdobi klasycysticzny wystrój z późnobarokowym ołtarzem głównym dłuta Jana Jerzego Lehnerta z Opawy, przystrojonym posągami św. Elżbiety i św. Jadwigi oraz godłem zakonu, z barokowym obrazem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny pędzla Bayera. Po bokach tabernakulum znajdują się klęczące posągi aniołów. W świątyni umieszczone są też dwa ołtarze boczne — św. Jana Bożego i św. Jana Grande — z figurami świętych. Rokokowa ambona z figurą Archanioła Michała prowadzi schody schowane w murze. Zespół klasztorny tworzą zwarta zabudowa czworokąta. Przy klasztorze funkcjonował szpital fundacji Adama Borka, którego dziś działalność kontynuuje Dom Pomocy Społecznej prowadzony przez zakonników.