Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Czarnocinie

Gotycki kościół wzniesiony w 1360 przez Ottona z Mstyczowa, kanclerza wielkopolskiego za panowania Kazimierza Wielkiego, choć pierwsza świątynia na tym miejscu wzmiankowana jest w 1326. Jednonawowa budowla orientowana z dwuprzęsłowym prezbiterium zamkniętym wielobocnie, murowana i otynkowana. Od zachodu przyległa gotycka czworoboczna wieża na planie kwadratu z ostrołukowymi otworami strzelniczymi; ostatnia kondygnacja pochodzi z drugiej połowy XIX wieku. Kościół był sprofanowany w 1557, następnie przywrócony kulcie w XVII wieku, spłonął w 1758 i został odbudowany, a w latach 1882–1885 gruntownie odnowiony. We wnętrzu znajdują się ołtarze — główny, dwa boczne i ambona w stylu rokokokowym z około połowy XVIII wieku, ozdobione obrazami z XVIII i XIX wieku, w tym figura Chrystusa na ołtarzu głównym oraz wizerunki świętych. Oprócz organów wyremontowanych po drugiej wojnie światowej, kościół zawiera epitafia z XVIII i XIX wieku. Budowla oraz cmentarz zostały wpisane do rejestru zabytków. Kilkadziesiąt metrów od świątyni znajduje się drewniana dzwonnica z drugiej połowy XVIII wieku. Kościół leży na trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca.