Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Gotycki kościół wzniesiony w 1360 przez Ottona z Mstyczowa, kanclerza wielkopolskiego za panowania Kazimierza Wielkiego; pierwsze wzmianki o świątyni sięgają 1326. Murowana, jednonawowa budowla na wzgórzu z dwuprzęsłowym prezbiterium zamkniętym wielobocznie, orientowana. Od zachodu przylega gotycka czworoboczna wieża na planie kwadratu z ostrołukowymi otworami strzelniczymi; przebudowana została w 1882 po uszkodzeniu z 1824. Po pożarze z 1758 kościół odbudowano, a w latach 1882–1885 gruntownie odnowiono. We wnętrzu znajdują się rokokowe ołtarze z połowy XVIII wieku — główny z figurą Chrystusa i dwa boczne z obrazami pochodzącymi z XVIII i XIX wieku, w tym dzieło św. Antoniego Padewskiego z 1764. Wewnątrz zachowały się epitafia z XVIII–XIX wieku. Przy kościele stoi drewniana dzwonnica z drugiej połowy XVIII wieku. Budynek oraz cmentarz kościelny wpisane są do rejestru zabytków. Świątynia leży na trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba.