Kościół pw. Świętej Barbary i Świętego Andrzeja Apostoła

Zabytkowy kościół parafialny w Częstochowie, wzniesiony w latach 1637–1643 z inicjatywy paulinów jako świątynia jednonawowa w stylu późnego renesansu wraz z klasztorem; konsekrowany w 1643. W XVIII wieku przebudowany na formę trójnawową, bazylikową. Od północy przylega cylindryczna wieża z miedzianym hełmem. We wnętrzu neobarokowy ołtarz główny z 1882 z obrazem św. Barbary, późnobarokowe ołtarze z 1747, siedemnastowieczna ambona z figurami czterech ewangelistów, chrzcielnica z dębnickiego marmuru oraz kaplica św. Michała Archanioła z elementami rokokowymi. Organy zbudował w 1929 warszawski budowniczy Wacław Biernacki. Kościół związany jest z tradycją cudownego źródła i obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, funkcjonuje jako sanktuarium Zranionej Jasnogórskiej Ikony.