Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Monumentalna trójnawowa świątynia z wysoką czterokondygnacyjną wieżą, wzniesiona w latach 1852–1857 w miejscu wcześniejszego XIII-wiecznego kościoła, którego wieża uległa osunięciu. Zaprojektowana według wzoru berlińskiego kościoła św. Mateusza architekta Friedricha Augusta Stülera, w stylu rundbogenstil; nadzór architektoniczny sprawował Emil Flaminius. Konsekrowana w 1855 roku. Murowana z czerwonej i klinkierowej cegły na kamiennych fundamentach, charakteryzuje się półkolistą apsydą z okulusami, wyraźnie podzielonym korpusem trzech naw z osobnymi dachami, wysoką wieżą zwieńczoną latarnią i stożkowym hełmem. We wnętrzu drewniane empory wsparte na kolumnach, malowidła przedstawiające Trójcę Świętą, Chrystusa udzielającego Komunii i Matkę Bożą Orędowniczkę. Oryginalne organy berlińskiej firmy Lang und Dinse. W wyposażeniu zabytkowe dzwony — jeden z 1669 roku ze Szczecina i drugi z 1794 roku z Chojny. Po II wojnie światowej świątynia została konsekrowana jako kościół rzymskokatolicki; w latach powojennych przeprowadzono gruntowne remonty i restauracje.