Kościół pw. Świętego Bartłomieja Apostoła

Kościół jednonawowy, orientowany, wzniesiony w latach 1838–1848 z kamienia rzecznego i konsekrowany w 1857 roku przez biskupa Franciszka Wierzchlejskiego. Budowla o wysokości około 10 metrów ma prostą bryłę bez murowanego sklepienia — zastąpiono je drewnianym stropem. Nad fasadą wyróżnia się 29-metrowa wieża. We wnętrzu zachowało się bogate wyposażenie z II połowy XIX wieku i początku XX wieku, wykonane przez lokalnych artystów i rzemieślników. Ołtarz główny w stylu barokowym, autorstwa Andrzeja Trzeciaka, zawiera XVII-wieczny obraz świętego Bartłomieja na desce ozdobiony posrebrzaną sukienką — najcenniejszy zabytek świątyni. Boczne ołtarze neogotyckiego stylu pochodzą z 1905 roku. Wnętrze zdobi polichromia sufitowa z około 1850 roku Józefa Bujdewicza oraz prace Jana Bogdańskiego i Juliana Krupskiego. Wśród pozostałych dzieł: drewniane figury Ewangelistów, witraże polskich świętych, rzeźbiona drewniana chrzcielnica, drewniany krucyfiks oraz monumentalny zabytkowy Grób Pański z około 1870 roku, również autorstwa Trzeciaka. Kościół doznał uszkodzeń w 1945 roku i przeszedł restaurację w 1948 roku oraz kapitalny remont od 2008 roku.