Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Kościół franciszkanów w Drohiczynie o bogatej historii sięgającej XV wieku. Konwent założył w 1430 roku starosta drohicki Mikołaj Nassuta, a pierwsze uposażenia potwierdził w 1407 roku książę Witold Kiejstutowicz. Drewniany kościół wzniesiony w 1409 roku wielokrotnie ulegał pożarom i zniszczeniom, zwłaszcza podczas Potopu szwedzkiego w 1657 roku. Murowany barokowy kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny wznoszono od około 1682 roku, ukończono około 1715 roku, a konsekrowano w 1733 roku. Wyposażenie wnętrza powstało stopniowo: rokokowy ołtarz główny z 1762–1764, ołtarze przy filarach tęczowych z lat 1770–1774 (z obrazami Antoniego Gruszeckiego i św. Franciszka), klasycystyczny ołtarz z 1780 roku, a także rokokowy ołtarz w Kaplicy loretańskiej z 1774 roku. Wolno stojącą dzwonnicę wznoszono w latach 1773–1777 według projektu o. Kazimierza Kamieńskiego. Po wypędzeniu franciszkanów w 1832 roku świątynią przez okres zaborów dysponowały władze rosyjskie. Podczas II wojny światowej kościół został spalony przez sowietów w 1941 roku; odbudowę przeprowadzono w latach 1946–1954 według projektu H. Wasilewskiego. Od 1996 roku odalchronione zabudowania klasztorne pełnią funkcję Muzeum Diecezjalnego.