Kościół pw. Świętego Jana z Dukli

Klasztor i kościół bernardyński powstały w 1741 roku za sprawą fundacji właściciela miasta Józefa Wandalina Mniszecha, inicjatora budowy w celu upamiętnienia św. Jana z Dukli. Drewniany kościółek poświęcono w 1742 roku, natomiast murowaną świątynię wraz z klasztorem wznoszono w latach 1761–1764 z fundacji syna Józefa, Jerzego Augusta Mniszecha; prace wykończeniowe ukończono w 1777. Po zniszczeniach pożaru z 1835 roku klasztor odbudowano, a na przełomie XIX i XX wieku powstała polichromia w nawie głównej autorstwa Tadeusza Popiela, przedstawiająca życie i kult patrona kościoła. Relikwie św. Jana sprowadzono ze Lwowa — najpierw w 1743 roku, następnie ostatecznie w 1974 roku, kiedy umieszczono je w specjalnej kaplicy. Świątynia otrzymała status sanktuarium diecezjalnego w 2009 roku. Miejscem pielgrzymki stało się szczególnie po kanonizacji św. Jana przez papieża Jana Pawła II podczas jego wizyty w Dukli w 1997 roku.