Kościół parafialny pw. Świętego Pawła Apostoła

Świątynia wzniesiona w latach 1892–1895 w północno-zachodniej części Elbląga dla potrzeb ewangelicko-augsburskiej wspólnoty robotników stoczni Schichaua. Kamień węgielny położono 24 lipca 1892, poświęcenie miało miejsce 31 października 1895. Budowla salowa z drewnianym stropem imitującym otwartą więźbę, płytkim prezbiterium i emporą, charakteryzuje się lizenam i gzymsem kostkowym na elewacji, wieża zwieńczona hełmem z dwóch przenikających się dachów. Podczas II wojny światowej kościół doznał poważnych uszkodzeń, zaś w oblężeniu Elbląga został zdewastowany przez żołnierzy Armii Czerwonej, którzy utworzyli w nim stajnię. Po przejęciu przez zakon franciszkański latem 1945 roku przeprowadzono pospiesznie remonty, a świątynia została poświęcona już 15 sierpnia tegoż roku. We wnętrzu znajdują się trzy ołtarze, ambona i czternaście stacji drogi krzyżowej. Pierwsze organy z 1893 roku nie przetrwały powojennych lat; obecny instrument pochodzi z 1960 roku z pracowni Zygmunta Pietrzaka i posiada 19 głosów.