Bazylika Świętej Brygidy

Bazylikę mniejszą św. Brygidy w Gdańsku wzniesiono w latach 1396–1512 jako kościół klasztorny Zakonu Najświętszego Zbawiciela, konsekrowany w 1397 roku. Halowa, sześcioprzęsłowa świątynia została w 1514 roku przebudowana na charakter trójnawowy, następnie restaurowana według wzorów szwedzkiego kościoła w Vadstenie. Charakterystyczną cechę budowli stanowiła dzwonnica usytuowana w południowo-wschodnim rogu, zwieńczona barokowym hełmem (1674). Wnętrze wzbogacone zostało o liczne malowidła, obrazy i paramenty liturgiczne, a w 1724 roku wbudowano organy. Po sekularyzacji w 1817 roku świątynia pełniła funkcję parafii wojskowej. Poważnie zniszczona podczas II wojny światowej, została odbudowana w latach 1972–1974 i rekonsekrowana w 1983 roku. W okresie Solidarności stała się ośrodkiem duszpasterskiej opieki nad strajkującymi, a następnie miejscem wsparcia dla opozycji antykomunistycznej. We współczesnym wnętrzu znajduje się bursztynowy ołtarz, brązowe drzwi z postaciami związanymi z historią Solidarności oraz liczne epitafia i urny upamiętniające polską martyrologię.