Katedra Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Katedra gliwicka wzniesiona w latach 1896–1900 według projektu architekta Georga Kuczory, konsekrowana w 1900 roku przez kardynała Jerzego Koppa. W 1992 papież Jan Paweł II podniósł świątynię do godności kościoła katedralnego. Wnętrze utrzymane w stylu neogotyckim zawiera bogate wyposażenie: cztery ołtarze boczne wykonane przez Zakład Buhl we Wrocławiu z obrazami Juliana Waldowskiego, drewnianą Drogę Krzyżową C. Buhla, chrzcielnicę marmurową, witraże z 1911 roku wykonane w Monachium oraz witraże z warsztatu A. Kliema z Raciborza (odrestaurowane w 1955–1956). Ołtarz główny zawiera rzeźby św. Michała Archanioła i święte postacie. Organy wybudował w 1900 roku Ernst Kurzer; przebudowała je w 1936 roku austriacka firma Rieger, powiększając instrument do 54 głosów. Wyposażenie zawiera też rzeźbę św. Antoniego Padewskiego z 1927 roku autorstwa F. Schinka z Bytomia. Świątynia nosi ślady powojennych zniszczeń i przeprowadzonych później restauracji.