Kościół św. Wawrzyńca

Gotycki, orientowany kościół wzniesiony około 1502 roku przez Michała Horna i Hansa Lincke'a na miejscu wcześniejszej świątyni spalonej w połowie XV wieku. Murowany z cegły w układzie polskim i kamienia polnego, podparty filarami przyporowymi, z charakterystyczną czteropiętrową kwadratową wieżą zwieńczoną kopułą w kształcie ula. Jedyną średniowieczną budowlą Głogowa, która nie uległa zniszczeniu podczas II wojny światowej. We wnętrzu jednonawowym z prostokątnym prezbiterium zachowały się gotyckie portale z datą 1502, nad którymi znajduje się rzadki fresk z przełomu XV i XVI wieku ukazujący Maryję w płaszczu opiekuńczym — jeden z nielicznych tego typu elementów sztuki sakralnej w Polsce. Wyposażenie pochodzi z późniejszych okresów: barokowy ołtarz główny z kaplicy różańcowej dominikańskiego kościoła św. Piotra, boczne ołtarze z franciszkańskiego kościoła św. Stanisława (po sekularyzacji 1810), późnogotycka chrzcielnica piaskowcowa z 1509 roku, ambona z płaskorzeźbami oraz drewniana Pietà z czasów budowy świątyni. Na sklepieniach widoczne barokowe malowidła. W 1933 roku usunięto wiele przeróbek, przywracając kościołowi charakter gotycki.