Kościół Wszystkich Świętych

Kościół parafialny wzniesiony w latach 1900–1903 na miejscu starszej drewnianej świątyni, wybudowany przez budowniczego Stanisława Charaszkiewicza. Budowla oparta na planie krzyża greckiego z szerokim transeptem, zwieńczona wieżą z półkolumnami korynckimi i hełmowym dachem. Nad głównym wejściem znajduje się płaskorzeźba tonącego jeźdźca nawiązująca do legendy o cudownym ocaleniu dziedzica Chojeńskiego. Wnętrze o wystroju neobarokowym zawiera bogaty program ikonograficzny: ołtarz główny z repliką słynnego obrazu Dürera wykonaną przez Antoniego Procajłowicza, ołtarze boczne, witraże biblijne oraz liczne obrazy i rzeźby. Najcenniejszym elementem jest rozległa polichromia namalowana około 1910 roku przez Procajłowicza na ścianach, sklepieniu i prezbiterium, przedstawiająca motywy biblijne, symbole sakramentów, Trójcę Świętą, Marię, aniołów, czterech ewangelistów i herbowe kartusze dziedziców Golejewka na złotych gwiazdach na niebieskim tle oraz ornamentach roślinnych.