Sanktuarium Maria Śnieżna

Sanktuarium maryjne w górskim kościółku późnobarokowym z końca XVIII wieku, usytuowanym pod szczytem góry Igliczna w Masywie Śnieżnika. Świątynia wzniesiona w latach 1781–1782 według projektu Andreasza Jägera z Międzylesia poświęcona została 22 października 1782. Murowana jednonawowa budowla dwuprzęsłowa w stylu lokalnej śląskiej odmiany baroku, z prezbiterium jednoprzęsłowym z apsydą, otoczona sobotami, uwieńczona czworokątną wieżą. Ołtarz główny w stylu pseudobarokowym z 1897 pochodzi z monachijskiej pracowni Mayera; z tego samego roku pochodzą witraże i polichromie przedstawiające rodziców Marii i świętych. We wnętrzu zachowały się liczne dzieła sztuki barokowej i rokokowej: Matka Boska z Dzieciątkiem z 1750, Pietà z drugiej połowy XVIII wieku, ukoronowane ukrzyżowanie z 1780, obrazy wotywne o cechach ludowych oraz ruchoma szopka redemptorystów. Sanktuarium związane jest z kultem maryjnym sięgającym rzymskiej bazyliki Santa Maria Maggiore; od połowy XVIII wieku przypisywane mu są cudowne uzdrowienia. Figurę Marii przywiózł w 1750 wójt Wilkanowa Krzysztof Veit z pielgrzymki do Mariazell w Austrii. Jan Paweł II ukoronował figurę 21 czerwca 1983 podczas mszy na wrocławskich Partynicach.