Kościół pw. Ducha Świętego

Kościół i zespół klasztorny benedyktynek w Grudziądzu o bogatej, wielowiekowej historii. Świątynia powstała z przytułku ze szpitalem św. Ducha, założonych wkrótce po lokacji miasta w 1291 roku. W XVI wieku stała się świątynią ewangelicką, a w 1631 roku objęły ją przybyłe z Torunia benedyktynki, fundowane przez starostę pokrzywieńskiego Jana Działyńskiego i jego żonę Justynę. W XVIII wieku, za ksieni Heleny Gaudówny (1728–1731) i Elżbiety Radowickiej (1749–1750), wzniesiono okazałe gmachy klasztorne oraz ozdobną furtę zwaną Pałacem Opatek. Podczas potopu szwedzkiego w 1656 roku kościół spłonął i został odbudowany. Po kasacie klasztoru przez władze pruskie w 1810 roku, a zwłaszcza po zniszczeniach w 1945 roku, zespół odbudowano — kościół w 1959 roku jako świątynię parafialną, zaś budynki klasztorne w 1954 roku na potrzeby Muzeum w Grudziądzu. Architektura kościoła wykazuje elementy gotyckie, manierystyczne i barokowe; elewacja wschodnia wieńczy się manierystycznym szczytem. Pałac Opatek stanowi piętrowy budynek o nietypowej fasadzie ozdobionej ośmioma drewnianymi późnobarokowymi figurami zakonnych świętych. Kompleks klasztoru to dwa budynki o elewacjach zdobionych pilastrami i wysokimi wolutowymi szczytami. Jedynym zachowanym zabytkiem ruchomym jest barokowy krucyfiks na elewacji wschod