Kościół pw. Dobrego Pasterza

Kościół parafialny w Istebnej, wzniesiony w latach 1792–1794 według projektu majstra murarskiego Józefa Drachnego z Cieszyna, na miejscu drewnianej kaplicy z 1720 roku powstałej w wyniku jezuickiej misji chrystianizacyjnej. Rozbudowany w latach 1928–1929, przybrał obecny kształt architektoniczny. We wnętrzu znajduje się bogaty zespół polichromii autorstwa lokalnych artystów Jana Wałacha i Ludwika Konarzewskiego — kompozycje przedstawiające Niebo i Piekło, figurę Chrystusa Dobrego Pasterza na tle istebniańskiego krajobrazu oraz sceny z życia górali. Niezwykłe wyposażenie łączy elementy młodopolskie z tradycyjną góralską ornamentyką: ambona w kształcie łodzi, chrzcielnica w kształcie muszli, lewy ołtarz z mensą na podstawie trówły, a także oryginalne lampy sufitowe nawiązujące do form góralskich beczułek. Szczególną wartość stanowią krzyż z drewna lipowego, prawdopodobnie z krakowskiej pracowni Wita Stwosza, i fresk na łuku wejściowym do bocznej kaplicy zawierający portrety współczesnych ówczesnym osobistości zaznaczonych w historii Polski.