Sanktuarium Bożego Ciała

Drewniany kościół parafialny zbudowany około 1670 roku przez hrabiego Ferdynanda Leopolda von Oppersdorffa na miejscu zniszczonej wskutek wojny trzydziestoletniej kaplicy. Dwunawowa budowla zrębowej konstrukcji na planie krzyża greckiego, orientowana, o wymiarach 25×16 metrów, nakryta dwuspadowym dachem. Charakterystyczne są soboty, kryte gontem. We wnętrzu znajdują się trzy pseudobarokowe ołtarze, w tym główny z obrazami Ostatniej Wieczerzy i Wniebowstąpienia. Organy pneumatyczne z około 1700 roku, przebudowane z mechanicznych, posiadają trzynaście głosów i są bogato zdobione snycerką z aniołami. W 1869 roku Teodor Gajda namalował wnętrze, dodając obrazy nawiązujące do lokalnej legendy o ukryciu Sakramentu. Kapitalny remont przeprowadzono w latach 1973–1979. W 2002 roku ustanowiono go Sanktuarium Najświętszego Sakramentu. Kościół znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.