Kościół pw. Świętej Katarzyny Aleksandryjskiej

Sanktuarium o charakterze barokowo-klasycystycznym wzniesione w latach 1823–1825 w miejscu drewnianego kościoła spalonego w 1811 roku. Budowla powstała z fundacji rodziny Strachwitzów, konsekrowana w 1825. Wymiary świątyni wyniosły 50 m długości i 26 m szerokości. We wnętrzu zachował się uratowany z pożaru trójkątny obraz Oka Opatrzności Bożej z 1773 roku, umieszczony w prezbiterium, oraz ambona ze rzeźbą anioła z Dziesięcioma Przykazaniami. Kościół posiadał organy z 1933 roku firmy Śląska Fabryka Organów Klimosz & Dyrszlag z Rybnika. W wyniku bombardowania w 1945 roku świątynia uległa znacznym uszkodzeniom, które następnie naprawiono. W latach 1972–1973 przeprowadzono gruntowny remont obejmujący podniesienie prezbiterium, a w latach 1987–1988 zamontowano witraże. W 2012 roku otrzymał tytuł Sanktuarium.