Kościół pw. Wszystkich Świętych

Gotycka świątynia cmentarna wzniesiona na przełomie XIII i XIV wieku, murowana z łamanego kamienia wapiennego, orientowana. Budowla posiada dwuprzęsłową nawę z kruchtą, prezbiterium czworokątne z zakrystią od południa i zakrystią dobudowaną od tego samego boku. Nad nawą wznosi się wieżyczka sygnaturkowa z 1747 roku z ośmiokątną latarnią. Nawa i prezbiterium opięte przyporami, prezbiterium zaś zwieńczone krzyżowo-żebrowym sklepieniem na wspornikach z maskami. Sklepienie nawy głównej — późnorenesansowe, kolebkowe z lunetami, odbudowane w 1655 roku po zniszczeniach wojny trzydziestoletniej — ozdobione dekoracją listwową tworzącą medaliony. Z XVII wieku pochodzi drewniany chór muzyczny podparty kolumnami. Świątynia dysponuje bogatym wyposażeniem, w tym gotycką polichromią z 1436 roku na ścianach prezbiterium oraz w rozglifieniu ostrołucznego okna i podłuczu tęczy, ostatnio konserwowaną w 2004 roku. Barokowa ambona i wyposażenie pochodzą z drugiej połowy XVII wieku. Ołtarz główny powstały w 1738 roku zawiera obraz Wszystkich Świętych sygnowany przez Christiana Lansena.