Kościół pw. świętej Elżbiety

Trójnawowa bazylika neoromańska wzniesiona w latach 1900–1902 według projektu Tomasza Pajzderskiego, konsekrowana w 1908, wzorowana na katedrze w Spirze. Fundatorem był książę Zdzisław Czartoryski, wielki kolekcjoner dzieł sztuki, co zaowocowało bogatym wyposażeniem świątyni. Orientowaną budowlę z transeptem zamyka absyda oflankowana wieżami; dzwonnica sięga 45 metrów wysokości. We wnętrzu polichromia namalowana w latach 1906–1908 przez Antoniego Procajłowicza, siedem witraży prezbiterium zaprojektowanych przez Józefa Mehoffera oraz obrazy znanych artystów — między innymi dzieła Juliana Fałata lub Michała Gorstkin-Wywiórskiego oraz Zdzisława Pabisiaka. Ołtarz główny wybudowany z piaskowca, a jego wyposażenie uzupełniają ołtarze boczne oraz epitafium fundatora wykonane w Rzymie przez Antoniego Madeyskiego. Organy pochodzą z 1921 z firmy Spiegel.