Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Barokowy kościół filialny wzniesiony w latach 1751–1753 według projektu Johanna Heintze, murowany z cegły, o prostej jednonawowej bryle z prezbiterium zamkniętym ścianą prostą. Orientowana elewacja południowo-zachodnia ma formę trójkondygnacyjną z wejściem głównym ujętym bonowanymi pilastrami i zwieńczona falistym szczytem. We wnętrzu prezbiterium nakryte sklepieniem żaglastym, nawa i zakrystie — sklepieniami kolebkowymi z lunetami. Główną ozdobę stanowi polichromia z 1767 roku autorstwa Josefa Antona Ernsta Beyera z Opawy, przedstawiająca scenę biblijną z książką Estery na tle iluzjonistycznej architektury. XVIII-wieczne tabernakulum zdobią rzeźby Baranka eucharystycznego i Ukrzyżowania, ołtarz główny wieńczy obraz Wniebowzięcia Marii Panny z lat 20. XX wieku autorstwa Brabanta. Na ścianach świątyni umieszczono ponadto figury świętych i doktorów Kościoła oraz obrazy religijne. W 1935 roku zainstalowano organy firmy Rieger (Opus 2677) z siedemnastoma głosami. Kościół, który pełnił wiele funkcji — klasztoru franciszkanów, magazynu i arsenału — otrzymał status obiektu zabytkowego.