Kościół pw. Trzech Króli

Gotycki kościół parafialny wzniesiony pod koniec XIV wieku, początkowo pod wezwaniem świętego Jakuba, ponownie konsekrowany w 1758 przez biskupa Adama Stanisława Grabowskiego jako świątynia Trzech Króli. W 1890 roku budowla została istotnie rozbudowana — dodano neogotycki transept, prezbiterium z zakrystiami oraz wieżę z kaplicami i kruchtami. Świątynia wybudowana z cegły i polnych kamieni na planie prostokąta, od wschodu zwieńczona gotyckim szczytem ze schodkowo-sterczynnowymi krawędziami i zdobieniami z blend. Od strony zachodniej dobudowana jest pięciokondygnacyjna wieża na planie kwadratu z ostrołukowymi oknami i spiczastym dachem hełmowym. Wnętrze salowe nakryte sklepieniami kolebkowymi; na skrzyżowaniu transeptu z nawą główną znajduje się sygnaturka.