Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Jadwigi

Kościół filialny o konstrukcji zręb­owej, którego pochodzenie sięga średniowiecza; przejęty przez protestantów w 1530 roku, odbudowany w 1623, a następnie całkowicie przebudowany w 1753 roku. Wpisany do rejestru zabytków w 1953 roku. Wyposażony w wczesnobarokowy ołtarz główny z połowy XVII wieku o bogatej dekoracji snycerskiej, późnorenesansową ambonę z I połowy XVII wieku, barokową chrzcielnicę oraz regencyjne organy. Wnętrze salowe z pozornym sklepieniem kolebkowym i emporami wzdłuż ścian; wolnostojąca wieża słupowa o ośmiobocznym dachu namiotowym bez bezpośredniego połączenia z nawą.