Kościół pw. Świętego Prokopa

Gotycki kościół trójnawowy wzniesiony w latach 1902–1909 z czerwonej i białej cegły palonej, z charakterystyczną wieżą widoczną z dużej odległości. Budowę rozpoczęto z inicjatywy księdza Kajetana Książkowskiego przy wsparciu rodziny Sulimierskich; prace powierzono Bojańczykowi z Włocławka. Konsekracji dokonał w 1909 biskup Stanisław Zdzitowiecki. Dach pokryto glazurową dachówką. Wnętrze zdobi gotycki ołtarz główny z obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, boczne ołtarze Serca Jezusowego i św. Stanisława Kostki oraz organy. Podczas II wojny światowej kościół uległ poważnej dewastacji — Niemcy zamienili go na skład zboża, zabrali dzwony i zniszczyli wyposażenie; po wojnie przeprowadzono gruntowne remonty i malowanie wnętrz. Wpisany do rejestru zabytków w 1993.