Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Kościół wzniesiony w latach 1904–1905 w Konopnicy według projektu lubelskiego architekta Władysława Sienickiego, konsekrowany w 1906 przez biskupa Franciszka Jaczewskiego. Murowana budowla na planie krzyża łacińskiego, trójnawowa z transeptem i zamkniętym trójbocznie prezbiterium, z wieżą w fasadzie zachodniej. Architektura eklektyczna łączy formy neoromańskie na zewnątrz z inspiracjami renesansowymi we wnętrzu. Świątynię poprzedzają średniowieczne i XVII-wieczne budowle na terenie, z których pozostały ruiny dzwonnicy i fragmenty fundamentów.

Wnętrze bazylikowe zawiera trzy ołtarze — główny z drzewa dębowego (reconstruction 1971) z rzeźbą Matki Bożej Bolesnej oraz obrazami, oraz dwa ołtarze z piaskowca w nawach bocznych. Na chórze umieszczone są 12-głosowe organy warszawskiej firmy Andrzeja Blomberga. Prezbiterium zdobią witraże z 1957, w tym witraż św. Stanisława Biskupa (uszkodzony w 2002). Świątynia cierpiała znacznie podczas okupacji hitlerowskiej w 1941, kiedy doszło do jej profanacji przez oddziały SS.