Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Gotycka bazylika kolegiacka z XIII i XIV wieku, wzniesiona z cegły dla cysterskiego opactwa translokowanego do Koronowa w 1289 roku. Projekt przypisuje się mnicha Theodricusa; budowę prowadzono etapami aż do połowy XIV wieku. Trójnawowa świątynia o wymiarach 72 na 28 metrów z transeptem i dwoma rzędami kaplic — północne z XIV wieku w stylu gotyckim, południowe z XVII wieku barokowe — zachowała gotyckie elementy architektoniczne, w tym maskowe wsporniki sklepienne i dekoracyjne fryzyjne płytki ceramiczne. Po zniszczeniach wojennych przebudowana na przełomie XVII i XVIII wieku, gdy nadano jej cechy barokowe. Liczące się wyposażenie obejmuje ołtarz główny z 1738 roku projektu cystersa Alanusa Chilickiego z obrazami Bartłomieja Strobla, osiemnastowieczne stalle z ażurową dekoracją i płaskorzeźbami lwów, drewnianą ambonę z bogatą rzeźbą, barokową chrzcielnicę oraz cykl dziesięciu obrazów Franciszka Remela z 1758 roku poświęconych życiu klasztoru. Wnętrze pokrywa bogata stiukowa dekoracja. W 2000 erygowano kapitułę kolegiackę, a w 2010 papież Benedykt XVI podniósł świątynię do rangi bazyliki mniejszej.