Bazylika Świętego Franciszka z Asyżu

Bazylika mniejsza, zabytkowy kościół konwentualny Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych na krakowskim Starym Mieście, wzniesiony od 1269 roku (konsekracja) i przebudowywany wielokrotnie, ostatecznie w formie halowej w XV wieku. Stanowi potrójne sanktuarium: Matki Bożej Bolesnej Smętnej Dobrodziejki, bł. Salomei Piastówny i bł. Anieli Salawy. Ceglana budowla orientowana z prezbiterium, transeptyem, nawą i trzema kaplicami. Wnętrze bogate w dzieła sztuki: witraże Stanisława Wyspiańskiego, polichromie Wyspiańskiego, Tadeusza Popiela, Józefa Mehoffera i XIX-wiecznych mistrzów, obrazy Władysława Rossowskiego i Gerharda Flatza, ołtarz główny autorstwa Stehlików (1861), posągi św. świętych wyrzeźbione przez Stanisława Wójcika, barokowe ołtarze przeniesione z kościoła św. Michała. Przy północnej ścianie prezbiterium Kaplica bł. Salomei z marmurowymi nagrobkami, zawierająca szczątki błogosławionej. Kaplica Męki Pańskiej z cyklem czternastu stacji Mehoffera i repliką Całunu Turyńskiego. Kaplica Matki Boskiej Bolesnej z koronowanym obrazem ze względu na cudami słynący wizerunek. W transepcie epitafia uczestników życia intelektualnego Krakowa. Pod kaplicą znajdują się nieznane wcześniej katakumby z około dwudziestoma trumnami. Klasztor przyległy zawiera galerię portretów biskupów krakowskich.