Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Zabytkowa bazylika mniejsza jezuitów w Krakowie na Wesołej, stanowiąca wybitne dzieło polskiej sztuki sakralnej z pierwszej ćwierci XX wieku. Kościół wzniesiono w latach 1909–1912 według projektu Franciszka Mączyńskiego, łączącego modernizm z wzorcami tradycji romańskiej, gotyckiej i barokowej. Konsekrowany został w 1921 roku. Trójnawową budowlę wyróżnia czerwonymi ścianami z cegły i wysoka na 68 metrów wieża — jedna z najwyższych w Krakowie. Nad portalem wejściowym umieszczono mozaikę Przebicia boku Chrystusa według projektu Jana Bukowskiego oraz rzeźby Xawerego Dunikowskiego. We wnętrzu pierwsze w Krakowie sklepienia wykonane z żelbetu, polichromia sklepień z lat 1914–1918, mozaiki do nawy głównej z 1922 roku oraz imponujący 30-metrowy fryz mozaikowy w prezbiterium z przedstawieniem świętych i błogosławionych polskich. W bocznych ołtarzach znajdują się rzeźby Karola Hukana z lat 1920–1930, zwłaszcza Ołtarz Matki Boskiej Anielskiej uważany za jedno z najcenniejszych dzieł sztuki sakralnej Polski międzywojennej. Bazylika posiada organy z 1928 roku firmy Rieger o 47 głosach.