Kościół pw. Świętego Idziego

Zabytkowy kościół dominikanów na Starym Mieście w Krakowie, u podnóża Wawelu. Tradycja przypisuje jego fundację księciu Władysławowi Hermanowi w końcu XI wieku, jednakże istniejąca gotycka bryła pochodzi z pierwszej połowy XIV wieku. Badania archeologiczne z 2015 roku wykazały pozostałości bruku kamiennego pod posadzką, mogące wskazywać na wcześniejsze sakralne użytkowanie terenu. Budowla jednonawowa z cegły pierwotnie miała strukturę dwunawową, co potwierdzono odkryciem fundamentu centralnego filaru. We wnętrze dominikanów wkomponowano stalle z różnych rodzajów marmuru i kamienia — pozostałość z XVI-wiecznego nagrobku św. Jacka autorstwa Jana Michałowicza z Urzędowa. Zawiera też późnogotycki krucyfiks w tęczy oraz XVI-wieczne herby Tęczyńskich na sklepieniu. Kościół przeszedł gruntowny remont w latach 80. XX wieku. Budynek jest związany z ważnymi momentami krakowskiej historii — wokół niego w 1905 roku rozgorzał głośny spór o ochronę zabytków, zaś przy jego wyjściu znajduje się tablica upamiętniająca harcerską przysięgę z 1987 roku.