Kościół pw. Świętej Trójcy

Zabytkowy kościół konwentualny bonifratrów na krakowskim Kazimierzu, wzniesiony w stylu późnego baroku. Budowę rozpoczęto w 1741 roku, przerwano z powodów finansowych, a wznowiono w 1751; konsekracja odbyła się w 1758. Po kasacie zakonu trynitarzy przez Austriaków w 1796 roku kościół przejęli w 1812 bonifratrzy. Fasada projektu Franciszka Placidiego uznawana jest za jedną z najpiękniejszych w Polsce, wzorowaną na dziełach Francesca Borrominiego. Na sklepieniu nawy rozpościera się iluzjonistyczna polichromia Józefa Piltza z Moraw, ukazująca scenę wykupu więźniów i Najświętszą Maryję Pannę. We wnętrzu znajduje się późnobarokowa ambona z XVIII wieku oraz malowane ołtarze boczne, w tym dzieła Tadeusza Kuntze. W klasztorze spędził ostatnie lata swojego życia historyk Żegota Pauli.