Kościół pw. św. Trójcy

Drewniany kościół parafialny wzniesiony w 1754 roku z fundacji stolnika sochaczewskiego Walentego Oto Trąpczyńskiego, staraniem proboszcza Piotra Szkudlarskiego, na miejscu poprzedniej świątyni zniszczonej pożarem. Budowla o nietypowym planie wydłużonego ośmioboku, salowa bez wydzielonego prezbiterium, konstrukcji zrębowej sumikowo-łątkowej, oszalowana, nakryta gontami z sześcioboczną wieżyczką sygnaturki zwieńczoną cebulastym hełmem. Wnętrze zawiera wczesnobarokowy ołtarz główny z XVII wieku z obrazem Wniebowzięcia Maryi oraz barokowe ołtarze boczne z XVIII wieku, wczesnobarokową amboną, belkę tęczową z krucyfiksem z połowy XVII wieku, polichromie ścienne z wizerunkami czterech ewangelistów i ludowymi elementami dekoracji na płaskim stropie z fasetą. Zabytek klasy „0”.