Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Farny kościół w Lidzbarku Warmińskim, gdzie pierwotnie stała drewniana świątynia konsekrowana w 1315. Budowę kościoła murowanego trójnawowego z pięcioma przęsłami zrealizowano w II połowie XIV wieku; posiadał sklepienia gwiaździste z końca XIV wieku w nawie głównej i z XV wieku w kaplicach przywieżowych. Wieża, wybudowana w ostatnich latach XIV wieku, była podwyższana w kolejnych stuleciach do obecnej wysokości 66 metrów; obecny barokowy hełm z trzema latarniami uzyskała po pożarze w 1698 roku. Świątynię rozbudowano w latach 1892–1896, dodając od wschodu neogotyckie trójnawowe bazylikowe prezbiterium, nową zakrystię i boczne kruchty. Wnętrze zawiera bogaty zbiór wyposażenia — neogotycki ołtarz główny z XX wieku z rokokową balustradą, ołtarze boczne z gotycką grupą św. Anny Samotrzeciej z przełomu XV wieku oraz obrazami starego malarstwa, renesansowe i barokowe kielichy, gotycki pacyfikał z XVI wieku, barokową chrzcielnię, a także epitafia z XV–XVIII wieku wmurowane w ścianach i posadzce, wśród nich mosiężną płytę Hildebranda Ferbera z 1530 roku. Od 2008 roku kościół jest siedzibą kapituły kolegiaty.