Kościół pw. Świętych Piotra i Pawła

Zabytkowy, późnogotycki kościół wzniesiony około 1330 roku z łamanego kamienia, przebudowany w XVII wieku. Jednonawowa, orientowana budowla ze sklepionym prezbiterium o sklepieniu krzyżowo-żebrowym i wieżą od zachodu; w ścianie za ołtarzem zachowało się gotyckie sakramentarium z piaskowcowym trójliściastym obramieniem. Wieża zawiera dzwon z 1541 roku zdobiony późnorenesansowym ornamentalnym fryzem. Najcenniejszym wyposażeniem jest tryptyk ołtarzowy z 1503 roku, pochodzący ze Śląska, przedstawiający w szafie figurki Matki Boskiej z Dzieciątkiem i apostołów Piotra i Pawła, a na skrzydłach sceny ich męczeństwa oraz nawrócenia — dzieło wysokiego poziomu artystycznego. We wnętrzu znajdują się barokowy ołtarz boczny z XVIII wieku, XIX-wieczne witraże (m.in. św. Barbara z górnikami w prezbiterium), XVIII-wieczne obrazy olejne oraz polichromia sklepienia w przybudówce wieży. Kościół zawiera ponadto około 14 nagrobków rycerskich, głównie rodziny Zedlitzów, z których wyróżniają się płyty z herbami i XVI-wieczne epitafia.