Katedra Świętego Michała Archanioła

Późnogotycka katedra wzniesiona około 1526 roku, początkowo jako kościół farny, konsekrowana w 1525 przez biskupa płockiego Andrzeja Noskowskiego. Po zniszczeniach w potopie szwedzkim (1691–1692) otrzymała wystrój barokowy według projektu Józefa Szymona Bellottiego, a w 1752 roku wzbogacona sztukateriami rokokowymi. Podniesiona do rangi katedry w 1925 roku w wyniku utworzenia diecezji łomżyńskiej. Podczas II wojny światowej poniosła częściowe straty, regotyzowana została w latach 1953–1958 przez architekta Władysława Paszkowskiego. Przykład tzw. gotyku mazowieckiego wpisany do rejestru zabytków od 1921 roku. We wnętrzu zachowały się cenne dzieła sztuki — nagrobki renesansowe z XVI i XVII wieku wykonane m.in. przez Santi Gucciego i Girolamo Canavesi, obraz Matki Boskiej Łomżyńskiej z XVI wieku (koronowany w 1991 przez Jana Pawła II), obraz Matki Boskiej Nieustającej Pomocy namalowany przez Wojciecha Gersona w 1900 roku, sklepienia gwiaździste i sieciowe w nawach. Pod prezbiterium odkryto w 2005 roku dziesięć krypt grobowych zawierających szczątki około siedemdziesięciu pochowanych tam osób, w tym budowniczego katedry z XVI wieku.